<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' version='2.0'><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615</atom:id><lastBuildDate>Mon, 23 Nov 2009 17:39:54 +0000</lastBuildDate><title>Mensagens do Anjinho</title><description>Sou um Anjinho de Deus que adora brincar com imagens e espalhar mensagens pelo mundo a fora. Pode ficar à vontade para levar as mensagens que quiser.</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>72</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-7450246040484917340</guid><pubDate>Fri, 20 Nov 2009 19:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-11-20T17:16:55.318-02:00</atom:updated><title>O piano</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SwbpdJFkPfI/AAAAAAAABBE/SHNaYFmdYhE/s1600/gr_33.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406265089569603058" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SwbpdJFkPfI/AAAAAAAABBE/SHNaYFmdYhE/s400/gr_33.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Desejando encorajar o progresso de seu jovem filho ao piano, uma mãe levou seu pequeno filho a um concerto de Paderewski.&lt;br /&gt;Depois de sentarem, a mãe viu uma amiga na platéia e foi até ela para saudá-la. Tomando a oportunidade para explorar as maravilhas do teatro, o pequeno menino se levantou e eventualmente suas explorações o levaram a uma porta onde estava escrito: “&lt;strong&gt;PROIBIDA A ENTRADA&lt;/strong&gt;".&lt;br /&gt;Quando as luzes abaixaram e o concerto estava prestes a começar, a mãe retornou ao seu lugar e descobriu que seu filho não estava lá. De repente, as cortinas se abriram e as luzes caíram sobre um impressionante piano Steinway no centro do palco. Horrorizada, a mãe viu seu filho sentado ao teclado, inocentemente catando as notas de "&lt;em&gt;Cai, cai, balão&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Naquele momento, o grande mestre de piano fez sua entrada, rapidamente foi ao piano, e sussurrou no ouvido do menino: "&lt;em&gt;Não pare, continue tocando&lt;/em&gt;”.&lt;br /&gt;Então, debruçando, Paderewski estendeu sua mão esquerda e começou a preencher a parte do baixo. Logo, colocou sua mão direita ao redor do menino e acrescentou um belo acompanhamento de melodia. Juntos, o velho mestre e o jovem noviço transformaram uma situação embaraçosa em uma experiência maravilhosamente criativa. O público estava perplexo.&lt;br /&gt;É assim que as coisas são com Deus: o que podemos conseguir por conta própria mal vale mencionar. Fazemos o melhor possível, mas os resultados não são exatamente como uma música graciosamente fluida. Mas, com as mãos do Mestre, as obras de nossas vidas verdadeiramente podem ser lindas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Na próxima vez que você se determinar a realizar grandes feitos, ouça atentamente. Você pode ouvir a voz do Mestre, sussurrando em seu ouvido: "Não pare, continue tocando". Sinta seus braços amorosos ao seu redor. Saiba que suas fortes mãos estão tocando o concerto de sua vida. Lembre-se: Deus não chama aqueles que são equipados. Ele equipa aqueles que são chamados. E Ele sempre estará lá para amar e guiar você a grandes coisas.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;- desconheço o autor -&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um abençoado final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-7450246040484917340?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/11/o-piano.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SwbpdJFkPfI/AAAAAAAABBE/SHNaYFmdYhE/s72-c/gr_33.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-7873733465498996180</guid><pubDate>Fri, 13 Nov 2009 19:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-11-13T17:19:53.768-02:00</atom:updated><title>Estrelas de Deus</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sv2wR_pXbjI/AAAAAAAABA8/6LqVCIVo6So/s1600-h/gr_05.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 253px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403668951103663666" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sv2wR_pXbjI/AAAAAAAABA8/6LqVCIVo6So/s400/gr_05.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Uma criança estava sentada vendo as estrelas e perguntou para Deus: "&lt;em&gt;Por que o céu tem estrelas&lt;/em&gt;?" Deus respondeu: "&lt;em&gt;Para iluminar a noite&lt;/em&gt;!"&lt;br /&gt;A criança ainda não satisfeita com aquela resposta exclamou: "&lt;em&gt;Mas Papai do Céu, já que é apenas para iluminar a noite, porque o Senhor não usa o sol&lt;/em&gt;?" Deus respondeu: "&lt;em&gt;Se usar o sol para iluminar a noite não teria noite seria dia&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;Depois dessa resposta, a criança parou para observar apenas uma estrela, ela percebeu que existiam bilhões de estrelas, um número incalculável. A criança percebeu que tinha estrelas que brilhavam mais do que as outras, mas nem por isso elas jamais deixavam de brilhar.&lt;br /&gt;A criança viu a lua, e ficou curiosa e voltou novamente a perguntar: "&lt;em&gt;Papai do Céu e a lua para que ela serve&lt;/em&gt;?" Deus respondeu: "&lt;em&gt;Para iluminar, mais ainda a noite&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;A criança começou a rir e falou: "&lt;em&gt;Papai do Céu o Senhor tem medo do escuro&lt;/em&gt;?" Deus respondeu: "&lt;em&gt;Não, meu filho! Mas ilumino a noite para ela não ser totalmente escura, opaca. Mas mesmo assim existem pessoas que não percebem que a noite é iluminada&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Tire as estrelas como exemplo para a sua vida: por mais que ela esteja sozinha, ela nunca perde o seu brilho e se paramos para observá-la, ela nunca está sozinha estará sempre acompanhada, sendo iluminada por outra, ou iluminado-a.&lt;br /&gt;A sua vida pode estar iluminada, mas só terá brilho se você tiver fé. Lembre-se que o brilho pode ser diferente, mas a luz jamais, pois, sem ela nada brilha, nem a estrela e nem as nossas vidas!!!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Deus é a nossa luz. Sua vida é sua estrela. Sua fé é o seu brilho.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Tenha um final de semana abençoado!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-7873733465498996180?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/11/estrelas-de-deus.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sv2wR_pXbjI/AAAAAAAABA8/6LqVCIVo6So/s72-c/gr_05.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8774027698701590341</guid><pubDate>Fri, 06 Nov 2009 19:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-11-06T17:10:54.782-02:00</atom:updated><title>Pense duas vezes</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SvR0ItJ5GjI/AAAAAAAAA_w/wxU9TuQYA6I/s1600-h/gr_001.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401069546032929330" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SvR0ItJ5GjI/AAAAAAAAA_w/wxU9TuQYA6I/s400/gr_001.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Uma antiga lenda, nos diz que um dia um homem achou um ovo de águia e que o depositou num ninho de "&lt;em&gt;galinhas do campo&lt;/em&gt;" para crescer com elas. Toda a sua vida, a águia fez o que uma galinha faz normalmente. Procurava na terra os insetos e comida, cacarejava como uma galinha, voava só alguns metros e era uma nuvem de penas. De toda a maneira é assim que voam as galinhas.&lt;br /&gt;Os anos passaram e a águia envelheceu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um dia, ela viu um magnifico pássaro a voar no céu sem nuvens. Levantava-se com estilo, com a magnitude das suas asas. "&lt;em&gt;Que belo pássaro&lt;/em&gt;!" diz a águia aos vizinhos. "&lt;em&gt;O que é&lt;/em&gt; ?"&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;É uma águia, o rei dos pássaros&lt;/em&gt;", diz a galinha. "&lt;em&gt;Mas não vale a pena pensares nisso. Nunca serás uma águia&lt;/em&gt;." Morreu a pensar que era uma galinha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Já pensou que podia ser, você, uma galinha do campo ?&lt;br /&gt;Pense duas vezes!!!!&lt;br /&gt;Eii! Alce vôo. Como?&lt;br /&gt;EVANGELIZEEEEEEEEE.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Tenha um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8774027698701590341?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/11/pense-duas-vezes.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SvR0ItJ5GjI/AAAAAAAAA_w/wxU9TuQYA6I/s72-c/gr_001.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-1454796537680408706</guid><pubDate>Fri, 30 Oct 2009 18:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-10-30T16:46:27.616-02:00</atom:updated><title>Construa com sabedoria</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuszqysKzpI/AAAAAAAAA-8/OG9GsHD0sFs/s1600-h/gr_025.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 272px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5398465388588224146" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuszqysKzpI/AAAAAAAAA-8/OG9GsHD0sFs/s400/gr_025.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Um velho carpinteiro estava pronto para se aposentar. Ele informou ao chefe seu desejo de sair da indústria de construção e passar mais tempo com sua família. Ele ainda disse que sentiria falta do salário, mas realmente queria se aposentar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A empresa não seria muito afetada pela saída do carpinteiro, mas o chefe estava triste em ver um bom funcionário partindo e ele pediu ao carpinteiro para trabalhar em mais um projeto como um favor.&lt;br /&gt;O carpinteiro concordou mas era fácil ver que ele não estava entusiasmado com a idéia. Ele prosseguiu fazendo um trabalho de segunda qualidade e usando materiais inadequados. Foi uma maneira negativa dele terminar a sua carreira.&lt;br /&gt;Quando o carpinteiro acabou, o chefe veio fazer a inspeção da casa e depois ele deu a chave da casa para o carpinteiro e disse: "&lt;em&gt;Essa é sua casa. Ela é o meu presente para você&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;O carpinteiro ficou muito surpreso.&lt;br /&gt;Que pena!&lt;br /&gt;Se ele soubesse que ele estava construindo sua própria casa, ele teria feito tudo diferente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O mesmo acontece conosco..&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Nossas atitudes e escolhas de hoje estão construindo a "&lt;em&gt;casa&lt;/em&gt;" que moraremos amanhã! Construa com sabedoria! Não esqueça: a vida é um projeto que você mesmo constrói.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Tenha um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-1454796537680408706?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/10/construa-com-sabedoria.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuszqysKzpI/AAAAAAAAA-8/OG9GsHD0sFs/s72-c/gr_025.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8391543619429622014</guid><pubDate>Fri, 23 Oct 2009 17:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-10-23T15:59:18.688-02:00</atom:updated><title>A penteadeira de Deus</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuHuPGUuw6I/AAAAAAAAA-0/S_6j8kckj0Q/s1600-h/gr_12.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 265px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395855771729576866" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuHuPGUuw6I/AAAAAAAAA-0/S_6j8kckj0Q/s400/gr_12.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Márcia estava muito triste, desanimada e sem forças para caminhar. Então ligou para sua grande amiga chamada Vanda. Vanda foi visitar Márcia, chegando ao encontro dela, Vanda tentou falar do amor de Deus, mas não teve sucesso. Naquele instante Márcia disse: "&lt;em&gt;Estou perdida! Arruinei minha vida e a vida de todos ao meu redor. Agora me sinto assim, sem esperanças!!! Não há mais sentido pra continuar&lt;/em&gt;"...&lt;br /&gt;Então Vanda viu um retrato de uma bonita menina na penteadeira e perguntou a Márcia: "&lt;em&gt;Quem é essa garota, minha amiga&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;Márcia sorridente, iliuminada disse: "&lt;em&gt;É minha linda filhinha, a coisa mais linda de minha vida&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;E você a ajudaria, Marcia, se ela estivesse com problemas&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;Sim claro&lt;/em&gt;" respondeu...&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;E se tivesse cometido algum erro? Você a perdoaria ainda e a amaria&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;Mas é claro! Eu faria qualquer coisa por ela! Por quê pergunta isso&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;Porque eu quero que saiba&lt;/em&gt;, disse Vanda, &lt;em&gt;que &lt;strong&gt;Deus tem um retrato seu na penteadeira dEle. E é dessa mesma forma que Ele te ama&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;strong&gt;"!!!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;Você, que se encontra desanimado, triste!!! Não esqueça ... &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Deus tem seu retrato na penteadeira dEle.&lt;br /&gt;Sorria e seja feliz...Ele te amaa!! &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8391543619429622014?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/10/penteadeira-de-deus.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SuHuPGUuw6I/AAAAAAAAA-0/S_6j8kckj0Q/s72-c/gr_12.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>9</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8780797213941438933</guid><pubDate>Fri, 16 Oct 2009 18:08:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-10-16T15:13:31.874-03:00</atom:updated><title>O peso da oração</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sti2yn5Kt5I/AAAAAAAAA94/FqBcmLC0NMI/s1600-h/gr_013.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393261534594643858" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sti2yn5Kt5I/AAAAAAAAA94/FqBcmLC0NMI/s400/gr_013.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Uma pobre senhora, com visível ar de derrota estampado no rosto, entrou num armazém, se aproximou proprietário conhecido pelo seu jeito grosseiro, e lhe pediu fiado alguns mantimentos. Ela explicou que o seu marido estava muito doente e não podia trabalhar e que tinha sete filhos para alimentar.&lt;br /&gt;O dono do armazém zombou dela e pediu que se retirasse do seu estabelecimento. Pensando na necessidade da sua família ela implorou: "&lt;em&gt;Por favor senhor, eu lhe darei o dinheiro assim que eu tiver&lt;/em&gt;"....&lt;br /&gt;Ele lhe respondeu que ela não tinha crédito e nem conta na sua loja.&lt;br /&gt;Em pé no balcão ao lado, um freguês que assistia a conversa entre os dois se aproximou do dono do armazém e lhe disse que ele deveria dar o que aquela mulher necessitava para a sua família por sua conta.&lt;br /&gt;Então o comerciante falou meio relutante para a pobre mulher: "&lt;em&gt;Você tem uma lista de mantimentos&lt;/em&gt;"? "&lt;em&gt;Sim&lt;/em&gt;", respondeu ela. "&lt;em&gt;Muito bem, disse o comerciante: coloque a sua lista na balança e o quanto ela pesar, eu lhe darei em mantimentos&lt;/em&gt;"!&lt;br /&gt;A pobre mulher hesitou por uns instantes e com a cabeça curvada, retirou da bolsa um pedaço de papel, escreveu alguma coisa e o depositou suavemente na balança. Os três ficaram admirados quando o prato da balança com o papel desceu e permaneceu embaixo.&lt;br /&gt;Completamente pasmado com o marcador da balança, o comerciante virou-se lentamente para o seu freguês e comentou contrariado: "&lt;em&gt;Eu não posso acreditar&lt;/em&gt;"!&lt;br /&gt;O freguês sorriu e o homem começou a colocar os mantimentos no outro prato da balança. Como a escala da balança não equilibrava, ele continuou colocando mais e mais mantimentos até não caber mais nada.&lt;br /&gt;O comerciante ficou parado ali por uns instantes olhando para a balança, tentando entender o que havia acontecido... Finalmente, ele pegou o pedaço de papel da balança e ficou espantado pois não era uma lista de compras e sim uma oração que dizia: "&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Meu Senhor, o Senhor conhece as minhas necessidades e eu estou deixando isto em suas mãos&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;O homem deu as mercadorias para a pobre mulher no mais completo silêncio, que agradeceu e deixou o armazém. O freguês pagou a conta e disse: "&lt;em&gt;Valeu cada centavo&lt;/em&gt;"...&lt;br /&gt;Só mais tarde o comerciante pode reparar que a balança havia quebrado. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;É...Não duvides do poder da oração!! &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Creiaaaa Deus é realllllll!!! &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8780797213941438933?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/10/o-peso-da-oracao.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sti2yn5Kt5I/AAAAAAAAA94/FqBcmLC0NMI/s72-c/gr_013.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-1718141094680305466</guid><pubDate>Fri, 09 Oct 2009 18:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-10-09T15:15:46.830-03:00</atom:updated><title>O grão de mostarda</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Ss98pvy-A1I/AAAAAAAAA8s/hf8jHjj8OBo/s1600-h/gr_13.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 380px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390664335632499538" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Ss98pvy-A1I/AAAAAAAAA8s/hf8jHjj8OBo/s400/gr_13.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Um professor do primeiro ano abordou um tema muito interessante, sobre o grão de mostarda. André tinha 8 anos ficou abismado com o assunto do professor e pensava: &lt;em&gt;Será possível&lt;/em&gt;, dizia André Luiz, &lt;em&gt;esta árvore tão grande, ter saído de um semente tão pequena&lt;/em&gt;? &lt;em&gt;Como poderá, num interior tão minúsculo, estar o gérmen, o embrião de tão frondosa árvore&lt;/em&gt;?&lt;br /&gt;André não se conteve. Pegou uma minúscula semente, e levou-a ao laboratório e com o auxilio de um microscópio, pode analisar bem a pequena semente, aumentada de 100 vezes. E pensou: &lt;em&gt;Que poder Deus colocou naquele pequenino vegetal, para que pudesse reproduzir tal árvore&lt;/em&gt;?&lt;br /&gt;Logo após André voltou para sala de aula.&lt;br /&gt;O professor continuou falando e mostrando outros grãos. Apresentou a semente do feijão, e a pequena plantinha principiando a germinar. Vejam como é perfeita a natureza. Nas entranhas da semente está o gérmem da vida. Crescida a árvore, com suas raízes que se fixam ao solo, vem o seu caule lenhoso, seus galhos com folhas,flores e frutos.&lt;br /&gt;Então vêm os pássaros aninhar-se em seus galhos. As aves acasalam-se, constroem seus ninhos, botam seus ovos, e criam seus filhotes. As sementes multiplicam-se as dezenas dentro dos frutos, caem ao solo, são levadas pelo vento, pelos pássaros, abelhas e outros animais.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Assim são as coisas da vida.&lt;br /&gt;As pequeninas coisas, podem ser as maiores.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;Se com os seres orgânicos vegetal e animal assim são, conosco as criaturas humanas, Deus espera mais ainda. Todos poderemos oferecer uma pequena semente de bondade. Como?&lt;br /&gt;Então foi ai que &lt;strong&gt;André aprendeu a verdadeira origem da vida: sou pequenino ainda, mas já posso fazer alguma coisa que aprendi nesta lição. Vou hoje mesmo ser bom companheiro de meus colegas. Não vou brigar mais. Quando for necessário saberei perdoar e serei bondoso para com todos. Com isso estarei dando um bom exemplo.&lt;br /&gt;A semente do bem que está dentro de mim, vai desabrochar e dará frutos, e servirá de espelho para todos que desejam ser felizes. Meu exemplo, poderá crescer e fazer com que muitos façam o mesmo e também serão felizes.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-1718141094680305466?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/10/o-grao-de-mostarda.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Ss98pvy-A1I/AAAAAAAAA8s/hf8jHjj8OBo/s72-c/gr_13.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-4280829042468027593</guid><pubDate>Fri, 02 Oct 2009 18:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-10-02T15:25:32.385-03:00</atom:updated><title>Deus te ama!</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SsZE_cEK7YI/AAAAAAAAA7w/eQ4Ny08eUtc/s1600-h/gr_10.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 263px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388069860851510658" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SsZE_cEK7YI/AAAAAAAAA7w/eQ4Ny08eUtc/s400/gr_10.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Alguém, muito desanimado, entrou numa igreja e em determinado momento disse para Deus: "&lt;em&gt;Senhor, aqui estou porque em igrejas não há espelhos, pois nunca me senti satisfeito com minha aparência&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;Subitamente uma folha de papel caiu aos seus pés, vinda do alto do templo. Atônito,ele a apanhou e nela viu a seguinte mensagem:&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Minha criatura, nenhuma das minhas obras veio ou ficou sem beleza, pois a feiúra é invenção dos homens e não minha. Não importa se um corpo é gordo ou magro: ele é o templo do Espírito e este é eterno. Não importa se braços são longos ou curtos: sua função é o desempenho do trabalho honesto. Não importa se as mãos são delicadas ou grosseiras: sua função é dar e receber o Bem. Não importa a aparência dos pés: sua função é tomar o rumo do Amor e da Humildade. Não importa o tipo de cabelo, se ele existe ou não numa cabeça: o que importa são os pensamentos que por ela passam. Não importa a forma ou a cor dos olhos: o que importa é que eles vejam o valor da Vida. Não importa um formato de nariz: o que importa é inspirar e expirar a Fé. Não importa se a boca é graciosa ou sem atrativos: o que importa são as palavras que saem dela.&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;=&lt;/span&gt;;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Não esqueça: &lt;strong&gt;você é importante para Deus como se encontra...&lt;br /&gt;Se coloque nos braços de Jesus e deixe ele realizar maravilhas!!!! Ele te amaa!!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-4280829042468027593?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/10/deus-te-ama.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SsZE_cEK7YI/AAAAAAAAA7w/eQ4Ny08eUtc/s72-c/gr_10.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>9</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-1029189949171132903</guid><pubDate>Fri, 25 Sep 2009 20:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-09-25T17:33:23.950-03:00</atom:updated><title>Além das aparências</title><description>&lt;div align="center"&gt;Antônio, um certo dia, quando voltava do trabalho dirigindo no trânsito bastante pesado, deparou-se com um senhor que dirigia apressadamente vinha cortando todo o mundo e, quando se aproximou do carro de Antonio, deu-lhe uma tremenda fechada, já que precisou atravessar para a outra pista.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sr0oWwfZzQI/AAAAAAAAA7o/ZKiGNxkPjLY/s1600-h/gr_02.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 380px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385505100843830530" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sr0oWwfZzQI/AAAAAAAAA7o/ZKiGNxkPjLY/s400/gr_02.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Naquela hora, a vontade de Antônio foi de xingá-lo e impedir sua passagem, mas logo pensou: &lt;em&gt;Coitado! Se ele está tão nervoso e apressado assim... Vai ver que está com um problema sério e precisando chegar logo ao seu destino.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Pensando assim, foi diminuindo a marcha e o deixou passar.&lt;br /&gt;Chegando em casa, Antônio recebeu a notícia de que seu filho de três anos havia sofrido um grave acidente e fora levado ao hospital. Imediatamente seguiu para lá e, quando chegou, sua esposa veio ao seu encontro e o tranqüilizou dizendo: &lt;em&gt;Graças a Deus está tudo bem, pois o médico chegou a tempo para socorrer nosso filho. Ele já está fora de perigo.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;Antonio, aliviado, pediu que sua esposa o levasse até o médico para agradecê-lo. Quando chegou ao médico, levou um susto quando percebeu que o médico era aquele senhor apressado para o qual ele havia dado passagem!&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;Procure ver as pessoas além das aparências... &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Imagine que por trás de uma atitude, existe uma história, um motivo... &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Não julgue pelas aparências...e distribuia amor onde estiver...&lt;br /&gt;Tenha certeza que bênçãos serão derramadas em sua vida!!!&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-1029189949171132903?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/09/alem-das-aparencias.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sr0oWwfZzQI/AAAAAAAAA7o/ZKiGNxkPjLY/s72-c/gr_02.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-5080095788866737645</guid><pubDate>Thu, 17 Sep 2009 20:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-09-17T17:51:58.490-03:00</atom:updated><title>Viver como se fosse o último dia</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SrKgetbZRaI/AAAAAAAAA7g/QopxfLnlgNM/s1600-h/gr_08.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 375px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382540954112181666" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SrKgetbZRaI/AAAAAAAAA7g/QopxfLnlgNM/s400/gr_08.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Neide chegou em casa depois de uma das consultas médicas e disse aos familiares: "&lt;em&gt;Pedi franqueza ao meu médico e que não me poupasse de saber a verdade sobre meu estado de saúde, pois sinto que me resta pouco tempo&lt;/em&gt;". O marido e os filhos estavam na sala ansiosos.&lt;br /&gt;O marido então perguntou:  "&lt;em&gt;E o que ele disse&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;Neide falou:  "&lt;em&gt;Os médicos me disseram que estou com uma doença incurável e que tenho poucos dias de vida&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;A filha mais velha, já chorando, perguntou: "&lt;em&gt;E a senhora nos conta isso com essa naturalidade, mamãe&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;Mas Neide continuou falando normalmente."&lt;em&gt;Ora, eu tenho um bom tempo para fazer tudo o que já devia ter feito algum tempo atrás. Vou arrumar toda a minha casa, colocar belas cortinas em todas as janelas, assim, elas me impedirão de ficar olhando a vida dos outros. Todos os dias tirarei o pó da casa e durante esse trabalho pensarei: 'Estou me livrando das sujeiras que guardei do passado&lt;/em&gt;'".&lt;br /&gt;Neide continuava falando, enquanto sua família, se surpreendia a cada frase.&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;Vou deixar todos os meus armários organizados, guardar o que realmente uso e o resto jogarei fora ou doarei a quem precisa. Evitarei assistir ou escutar más notícias. Vou alimentar o meu espírito com leituras saudáveis, conversas amigáveis, dispensarei fofocas e não criticarei mais ninguém. Pensarei naqueles que já me magoaram e, com sinceridade, vou perdoar a todos&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;Neide fez uma pausa e depois continuou:&lt;br /&gt;"&lt;em&gt;Todas as noites vou agradecer a Deus por tudo o que estarei conseguindo fazer nestes dias que me restam. Todas as manhãs, quando acordar, vou me perguntar: 'O que posso fazer para tornar o dia de hoje um dia melhor'? Farei de tudo para transmitir felicidade para aqueles que se aproximarem de mim. E a cada dia que passar farei pelo menos uma boa ação, portanto, quando eu fechar os olhos para nunca mais abri-los, terei feito inúmeras boas ações&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;Todos que ouviam Neide falando, pouco a pouco saíam, cada um para um canto da casa, chorar sozinho. Mas Neide ficou ali no meio da sala, e nos seus olhos havia um brilho de alegria. Ela dizia para si mesma:"&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Não posso curar meu corpo, mas posso mudar a vida que me resta. A minha tarefa de casa é grande, porém, vale a pena todo e qualquer esforço. Vou conseguir realizar. Quero transformar meu mundo interior. Me tornarei uma pessoa totalmente diferente daquela que fui até ontem&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;O tempo passou. E o mais curioso e extraordinário dessa história foi o que aconteceu ... Neide conseguiu cumprir plenamente todos os compromissos que tinha assumido consigo mesma. E dos poucos dias de vida que lhe restavam, ela viveu ainda por mais longos e saborosos vinte e três anos. Neide curou a sua própria alma.&lt;br /&gt;A sua doença desapareceu. Ela morreu de velhice...&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Eii não espere um decreto de morte para mudar o que está errado em sua vida...  &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Trace metas em sua vida, que esteja em seu alcance...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt; E lembre-se comece hoje a viver como se fosse o último dia... &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-5080095788866737645?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/09/viver-como-se-fosse-o-ultimo-dia.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SrKgetbZRaI/AAAAAAAAA7g/QopxfLnlgNM/s72-c/gr_08.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8763245517444138535</guid><pubDate>Fri, 11 Sep 2009 18:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-09-11T15:13:57.745-03:00</atom:updated><title>Os anjos protetores</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqqR8BBsuzI/AAAAAAAAA6g/BvqyIvj2YPg/s1600-h/gr_14.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380273165101218610" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqqR8BBsuzI/AAAAAAAAA6g/BvqyIvj2YPg/s400/gr_14.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;O menino voltou-se para a pai e perguntou: "&lt;em&gt;Os anjos existem mesmo&lt;/em&gt;? &lt;em&gt;Eu nunca vi nenhum&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Como ele lhe afirmasse a existência deles, o pequeno disse que iria andar pelas estradas, até encontrar um anjo. "&lt;em&gt;É uma boa idéia&lt;/em&gt;", falou a pai. "&lt;em&gt;Irei com você&lt;/em&gt;". "&lt;em&gt;Mas você anda muito devagar&lt;/em&gt;", argumentou o garoto. "&lt;em&gt;Você só tem um pé&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O pai insistiu que o acompanharia. Afinal, ele podia andar muito mais depressa do que ele pensava. Lá se foram. O menino saltitando e correndo e a pai mancando, seguindo atrás.&lt;br /&gt;De repente, uma carruagem apareceu na estrada. Majestosa, puxada por lindos cavalos brancos. Dentro dela, uma dama linda, envolta em veludos e sedas, com plumas brancas nos cabelos escuros. As jóias eram tão brilhantes que pareciam pequenos sóis. Ele correu ao lado da carruagem e perguntou à senhora: "&lt;em&gt;Você é um anjo&lt;/em&gt;"? Ela nem respondeu. Resmungou alguma coisa ao cocheiro que chicoteou os cavalos e a carruagem sumiu, na poeira da estrada.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Os olhos e a boca do menino ficaram cheios de poeira.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Ele esfregou os olhos e tossiu bastante. Então, chegou seu pai que limpou toda a poeira, com sua camisa de algodão azul."&lt;em&gt;Ela não era um anjo, não é, papai&lt;/em&gt;"? "&lt;em&gt;Com certeza, não. Mas um dia poderá se tornar um&lt;/em&gt;", respondeu o pai.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Mais adiante uma jovem belíssima, em um vestido branco, encontrou o menino. Seus olhos eram estrelas azuis e ele lhe perguntou: "&lt;em&gt;Você é um anjo&lt;/em&gt;"? Ela ergueu o pequeno em seus braços e falou feliz: "&lt;em&gt;Uma pessoa me disse ontem à noite que eu era um anjo&lt;/em&gt;"! Enquanto acariciava o menino e o beijava, ela viu seu namorado chegando. Mais do que depressa, colocou o garoto no chão. Tudo foi tão rápido que ele não conseguiu se firmar bem nos pés e caiu. "&lt;em&gt;Olhe como você sujou meu vestido branco, seu monstrinho&lt;/em&gt;"! Disse ela, enquanto corria ao encontro do seu amado.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O menino ficou no chão, chorando, até que chegou seu pai e lhe enxugou as lágrimas com sua camisa de algodão azul. "&lt;em&gt;Aquela moça, certamente, não era um anjo&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O garoto abraçou o pescoço do pai e disse estar cansado. "&lt;em&gt;Você me carrega&lt;/em&gt;"? "&lt;em&gt;É claro&lt;/em&gt;, disse o pai. &lt;em&gt;Foi para isso que eu vim&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Com o precioso fardo nos braços, o pai foi mancando pelo caminho, cantando a música que ele mais gostava. Então o menino o abraçou com força e lhe perguntou: "&lt;em&gt;Pai, você é um anjo&lt;/em&gt;"? O pai sorriu e falou mansinho: "&lt;em&gt;Imagine, nenhum anjo usaria uma camisa de algodão azul como a minha&lt;/em&gt;"...&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;Anjos são todos os que na Terra se tornam guardiões dos seus amores. São mães, pais, filhos, irmãos que renunciam a si próprios, a suas vidas em benefício dos que amam.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Às vezes, podem estar do nosso lado e estamos em busca dele.&lt;br /&gt;Seja você também um Anjo na vida de alguém! &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Tenha um final de semana abençoado!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8763245517444138535?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/09/os-anjos-protetores.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqqR8BBsuzI/AAAAAAAAA6g/BvqyIvj2YPg/s72-c/gr_14.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-3178117350365214645</guid><pubDate>Fri, 04 Sep 2009 19:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-09-04T16:41:48.667-03:00</atom:updated><title>A montanha</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqFsXdKU8CI/AAAAAAAAA6Y/iD9HeaWUW_I/s1600-h/gr_00.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 261px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377698580277817378" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqFsXdKU8CI/AAAAAAAAA6Y/iD9HeaWUW_I/s400/gr_00.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Um certo senhor, acompanhado por sua filhinha, ia subir uma montanha muito alta.&lt;br /&gt;Sugeriu que a menina fosse à frente e ele atrás. Ela começou a subida com muito entusiasmo, pois queria mostrar ao pai como era forte e capaz.&lt;br /&gt;O caminho, porém, tornava-se cada vez mais íngreme e difícil e a menina, por isso, caía de vez em quando. Mas, por ser corajosa, levantava-se e punha-se novamente a subir.&lt;br /&gt;Os espinhos lhe rasgavam a roupa e lhe feriam a pele, mas mesmo assim, continuava a subir.&lt;br /&gt;Finalmente não pôde mais subir e levou um tombo cruel. Então, chorando, virou-se para o pai. Ele a tomou nos braços e a levou assim até o cume. Nunca ele esperava que ela subisse sozinha, sabia que a pequena filhinha não agüentaria.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;=&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;Deus não quer que subamos a montanha da vida sozinhos também. Toda a nossa experiência nos ensina que temos Ele que é Deus ao nosso lado, que espera o momento em que nós, conscientes de nossa fraqueza, nos voltemos para Ele, em busca da proteção e auxílio que Ele nos quer dar.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Que montanhas estamos subindo?&lt;br /&gt;Será que os tombos levados estão sendo degrauzinhos, para nosso crescimento? &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana/feriadão!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-3178117350365214645?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/09/montanha.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SqFsXdKU8CI/AAAAAAAAA6Y/iD9HeaWUW_I/s72-c/gr_00.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-5537870912866618170</guid><pubDate>Fri, 28 Aug 2009 18:21:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-28T15:25:32.988-03:00</atom:updated><title>Às vezes, não enxergamos...</title><description>&lt;div align="center"&gt; O dono de um pequeno comércio, amigo de um grande poeta, abordou-o na rua:  "&lt;em&gt;Sr. Otavio, estou precisando vender meu sítio, que o senhor tão bem conhece. Poderia redigir um anúncio para o jornal&lt;/em&gt;?"&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; Otavio apanhou um papel e escreveu:&lt;br /&gt;"&lt;strong&gt;Vende-se encantadora propriedade, onde cantam os pássaros ao amanhecer no extenso arvoredo, cortada por cristalinas e marejantes águas de um ribeirão. A casa, banhada pelo sol nascente, oferece a sombra tranqüila das tardes na varanda&lt;/strong&gt;".&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SpggQcdBtvI/AAAAAAAAA5k/GbggtU3iWzE/s1600-h/gr_18.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 388px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375081622154622706" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SpggQcdBtvI/AAAAAAAAA5k/GbggtU3iWzE/s400/gr_18.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Meses depois, topa o poeta com o homem e pergunta-lhe se havia vendido o sítio. "&lt;em&gt;Nem pense mais nisso&lt;/em&gt;!" - disse o homem.  "&lt;em&gt;Quando li o anúncio é que percebi a maravilha que eu tinha&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;=&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;E nós, quantas vezes&lt;/strong&gt; não descobrimos as maravilhas que temos e recebemos, e &lt;strong&gt;desperdiçamos nossas vidas&lt;/strong&gt; com nossos vícios: bebidas, drogas, cigarros. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Valorize o que tem e entregue-se ao Senhor de todo coração!!! &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;=&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-5537870912866618170?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/08/as-vezes-nao-enxergamos.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SpggQcdBtvI/AAAAAAAAA5k/GbggtU3iWzE/s72-c/gr_18.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-7458925376551655256</guid><pubDate>Fri, 21 Aug 2009 19:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-21T16:56:38.666-03:00</atom:updated><title>A grandeza do mar</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/So77GQUec2I/AAAAAAAAA5c/H2ZUQbLFl3o/s1600-h/gr_09.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 268px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372507490378216290" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/So77GQUec2I/AAAAAAAAA5c/H2ZUQbLFl3o/s400/gr_09.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;strong&gt;Você sabe por quê o mar é tão grande? Tão imenso? Tão poderoso? &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Ele é assim, porque teve a humildade de colocar-se alguns centímetros abaixo de todos os rios.&lt;/strong&gt; Sabendo receber, tornou-se grande.&lt;br /&gt;Se quisesse ser o primeiro; centímetros acima de todos os rios, não seria mar, mas sim uma ilha. Toda sua água iria para os outros e estaria isolado.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;=&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;A perda faz parte. A queda faz parte. A morte faz parte.&lt;br /&gt;É impossível vivermos satisfatoriamente. Precisamos aprender a perder, a cair, a errar e a morrer. &lt;strong&gt;Impossível ganhar sem saber perder. Impossível andar sem saber cair. Impossível acertar sem saber errar. Impossível viver sem saber viver.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Se aprenderes a perder, a cair, a errar, ninguém mais o controlará. Porque o máximo que poderá acontecer a você é cair, errar e perder. E isto você já sabe.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;=&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Bem aventurado aquele que já consegue receber com a mesma naturalidade o ganho e a perda... o acerto e o erro...o triunfo e a queda....a vida e a morte.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;=&lt;/span&gt;;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;=&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-7458925376551655256?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/08/grandeza-do-mar.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/So77GQUec2I/AAAAAAAAA5c/H2ZUQbLFl3o/s72-c/gr_09.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-3902451962919113803</guid><pubDate>Fri, 14 Aug 2009 18:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-14T15:24:52.118-03:00</atom:updated><title>Dura provação</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SoWpNld9B5I/AAAAAAAAA5U/2PgnWGt7hCk/s1600-h/estudante.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 366px; DISPLAY: block; HEIGHT: 276px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369884181570324370" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SoWpNld9B5I/AAAAAAAAA5U/2PgnWGt7hCk/s400/estudante.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Um filho queixou-se ao pai sobre sua vida e sobre como as coisas estavam difíceis para ele. Já não sabia o que fazer e queria desistir. Estava cansado de lutar e combater. Parecia que, assim que um problema estava resolvido, outro surgia logo a seguir. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Então pretendendo que o filho se transformasse em um homem vivido e responsável, ele cozinhou umas cenouras, cozinhou uns ovos e fez um café. E virando-se para o filho, o pai perguntou:&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;Filho, o que você está vendo ali na mesa&lt;/em&gt;? &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O filho olhou para cima da mesa da cozinha e respondeu:&lt;br /&gt; - &lt;em&gt;Cenouras, ovos e café&lt;/em&gt;, disse ele. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Trouxe-os para mais perto e pediu-lhe para experimentar as cenouras. Notou que as cenouras estavam macias. Pediu-lhe que pegasse num ovo e que o quebrasse. Foi novamente obedecido. Depois de retirar a casca, verificou que o ovo endurecera com a fervura. Finalmente, pediu-lhe que tomasse um pouco de café... Ele sorriu ao sentir o seu aroma delicioso e o maravilhoso sabor. E perguntou humildemente:&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;O que isso significa, pai&lt;/em&gt;? &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O pai, então, explicou-lhe que cada um deles havia enfrentado a mesma adversidade, água a ferver, mas que cada um reagira de maneira diferente. A cenoura entrou forte, firme e inflexível. Mas, depois de ter sido submetida à fervura, amolecera e se tornara frágil. Os ovos eram frágeis. A sua casca havia protegido o líquido interior. Mas, depois de terem sido colocados na água fervente, o seu interior tornou-se mais rijo. O pó de café, contudo, era incomparável. Depois que fora colocado na água fervente, havia mudado inclusive a água, além de ficar muito melhor. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;- &lt;em&gt;Qual deles é você&lt;/em&gt;? -perguntou ao filho. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Quando a adversidade bate à tua porta, como respondes? És como a cenoura que parece forte, mas com a dor da adversidade murcha e se torna frágil, perdendo sua força? És como o ovo, que começa com um coração ou um espírito maleável, mas depois de alguma privação torna-se difícil e duro? A sua casca parece a mesma, mas fica mais amargo e obstinado, com o coração e e espírito inflexíveis? Ou será que és como o pó de café, alterando a cor e o sabor da água a ferver? Quanto mais quente estiver a água, mais saboroso se torna o café.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt; &lt;strong&gt;Tal como o pó de café, quando as coisas se tornam piores, transforma-as tornando-as em algo melhor&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;strong&gt;?&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt; E você, meu amigo... Como reage às adversidades da vida?&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Você é cenoura, ovo ou café?&lt;/strong&gt;  &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-3902451962919113803?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/08/dura-provacao.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SoWpNld9B5I/AAAAAAAAA5U/2PgnWGt7hCk/s72-c/estudante.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>8</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8396448391229642730</guid><pubDate>Fri, 07 Aug 2009 19:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-07T16:10:13.498-03:00</atom:updated><title>Pai de verdade</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Snx5y9W4CYI/AAAAAAAAA4I/egwr8V8VQq8/s1600-h/gr_03.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 265px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367298772289718658" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Snx5y9W4CYI/AAAAAAAAA4I/egwr8V8VQq8/s400/gr_03.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; mesmo não só ergue o filho do chão quando ele cai, mas também o faz perceber que a cada queda é possível levantar. Ele &lt;strong&gt;não&lt;/strong&gt; é simplesmente quem &lt;strong&gt;atende a caprichos: ele sabe perceber quando existe verdadeira necessidade nos pedidos&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; mesmo não é aquele que providencia as melhores escolas, mas o que ensina o quanto é necessário o conhecimento. Ele &lt;strong&gt;não orienta com base nas próprias experiências, mas demonstra que em cada experiência existe uma lição a ser aprendida&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; mesmo não coloca modelos de conduta, mas aponta aqueles cujas condutas não devem ser seguidas. Ele não sonha com determinada profissão para o filho, mas deseja grande e verdadeiro sucesso com sua real vocação. Ele não &lt;strong&gt;quer&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;que o filho&lt;/strong&gt; tenha tudo o que ele não teve, mas que&lt;strong&gt; tenha tudo aquilo que merecer e realmente desejar&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; mesmo não está ali só para colocar a mão no bolso para pagar as despesas: ele coloca a mão na consciência e percebe até que ponto está alimentando um espírito de dependência. Ele não &lt;strong&gt;é&lt;/strong&gt; um condutor de destinos, mas sim &lt;strong&gt;o farol que aponta para um caminho de honestidade e de Bem&lt;/strong&gt;.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; mesmo não &lt;strong&gt;diz &lt;/strong&gt;“f&lt;em&gt;aça isto&lt;/em&gt;” ou ”&lt;em&gt;faça aquilo&lt;/em&gt;”, mas sim "&lt;em&gt;&lt;strong&gt;tente fazer o melhor de acordo com o que você já sabe&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;”. Ele não acusa de erros e nem sempre aplaude os acertos, mas pergunta se houve percepção dos caminhos que levaram o filho a esses fins.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Pai de verdade&lt;/strong&gt; &lt;strong&gt;mesmo é o amigo sempre presente, atento e amoroso - com a alma de joelhos - pedindo a Deus que o oriente na hora de dar conselhos... &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Pais sejam sinal de Deus e amor para seus filhos...Os frutos serão grandiosos... &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;Y&lt;span style="font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Domingo, Dia dos Pais: parabéns à todos os pais!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8396448391229642730?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/08/pai-de-verdade.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Snx5y9W4CYI/AAAAAAAAA4I/egwr8V8VQq8/s72-c/gr_03.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-605910972237071055</guid><pubDate>Fri, 31 Jul 2009 18:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-31T15:41:51.751-03:00</atom:updated><title>Passos da mãe</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SnM57agO7hI/AAAAAAAAA4A/mSMwayBa-ss/s1600-h/md_19.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 303px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364695274017975826" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SnM57agO7hI/AAAAAAAAA4A/mSMwayBa-ss/s400/md_19.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Era um daqueles dias de muito serviço em casa. E com 6 crianças e um à caminho, ficava ainda mais agitado.&lt;br /&gt;Neste dia em particular, eu estava com mais dificuldades para fazer as tarefas de rotina, por causa de um pequeno menino. Igor, que tinha cinco anos naquela época, estava em meus calcanhares, não importava onde eu ia. Sempre que eu parava para fazer alguma coisa e virava para voltar, eu tropeçava nele. Diversas vezes, eu pacientemente sugeri atividades divertidas para mantê-lo ocupado e afastado:&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;Você gosta de brincar no balanço, não gosta? Então vai brincar lá. &lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Eu pedi outra vez. Mas ele simplesmente me lançou um sorriso inocente e disse:&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;Eu gosto, mãe. Mas eu prefiro ficar aqui com você.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;E continuou a saltar feliz atrás de mim. Após pisar em seu pé pela quinta vez, eu comecei a perder a paciência e insisti que fosse para fora brincar com as outras crianças.&lt;br /&gt;Quando eu lhe perguntei porque estava agindo daquela forma, ele me olhou com aqueles doces olhos verdes e disse:&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;Sabe o que é? Na aula de domingo o professor disse para a gente andar nos passos de Deus. Como não posso vê-lo, estou seguindo os seus. &lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:85%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Eu recolhi Igor em meus braços e o apertei bastante. Lágrimas de amor e humildade derramaram sobre a oração que brotou em meu coração - uma oração de agradecimento pelo simples, contudo bonito ponto de vista de um menino de cinco anos.&lt;br /&gt;- desconheço o autor -&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-605910972237071055?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/07/passos-da-mae.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SnM57agO7hI/AAAAAAAAA4A/mSMwayBa-ss/s72-c/md_19.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-4791320229438036329</guid><pubDate>Fri, 24 Jul 2009 18:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-24T15:54:38.293-03:00</atom:updated><title>O passarinho e a oração</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SmoB4-SMMrI/AAAAAAAAA34/0s5Fam4Er0A/s1600-h/md_108.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 269px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362100384641594034" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SmoB4-SMMrI/AAAAAAAAA34/0s5Fam4Er0A/s400/md_108.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Você já viu um passarinho dormindo num galho ou num fio, sem cair?&lt;br /&gt;Como é que ele consegue isso?&lt;br /&gt;Se nós tentássemos dormir assim, iríamos cair e quebrar o pescoço.&lt;br /&gt;O segredo está nos tendões das pernas do passarinho. Eles são construídos de forma que, quando o joelho está dobrado, o pezinho segura firmemente qualquer coisa. Os pés não irão soltar o galho até que ele desdobre o joelho para voar.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;O joelho dobrado é o que dá ao passarinho a força para segurar qualquer coisa. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;É uma maravilha, não é ?&lt;br /&gt;Que desenho incrível que o Criador fez para segurar o passarinho.&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Mas, &lt;strong&gt;não é tão diferente em nós.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Quando nosso "&lt;em&gt;galho&lt;/em&gt;" na vida fica precário, quando tudo está ameaçado de cair, a maior segurança, &lt;strong&gt;a maior estabilidade nos vem de um joelho dobrado, em oração.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Se você algumas vezes, se vê num emaranhado de problemas que fazem você perder a fé, desanimar de caminhar, &lt;strong&gt;não caminhe mais sozinho.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Jesus quer fortalecer você e caminhar com você por toda sua vida! &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;É Ele quem renova suas forças e sua fé. E se cuida de um passarinho, imagina o que não fará por você, Seu filho amado. &lt;strong&gt;Dobre os joelhos e ore, Deus escuta o silêncio do seu coração e o seu clamor.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-4791320229438036329?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/07/o-passarinho-e-oracao.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SmoB4-SMMrI/AAAAAAAAA34/0s5Fam4Er0A/s72-c/md_108.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-7272663664971004467</guid><pubDate>Thu, 16 Jul 2009 21:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-16T18:41:17.847-03:00</atom:updated><title>Jesus seja louvado!</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sl-dmeyL-bI/AAAAAAAAA3w/g2AUzBh2sxI/s1600-h/louvor2_adoracao_jx8v6.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 345px; DISPLAY: block; HEIGHT: 258px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359175366018333106" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sl-dmeyL-bI/AAAAAAAAA3w/g2AUzBh2sxI/s400/louvor2_adoracao_jx8v6.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;strong&gt;QUE JESUS SEJA LOUVADO E SATANÁS ACORRENTADO!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:85%;"&gt;Y&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Uma senhora muito pobre telefonou para um programa de rádio cristão pedindo ajuda.&lt;br /&gt;Um bruxo do mal que ouvia o programa resolveu pregar-lhe uma peça.&lt;br /&gt;Conseguiu seu endereço, chamou seus secretários e ordenou que fizessem uma compra e levassem para mulher, com a seguinte orientação: "&lt;em&gt;Quando ela perguntar quem mandou, respondam que foi o diabo&lt;/em&gt;"!&lt;br /&gt;Ao chegarem a casa, a mulher os recebeu com alegria e foi logo guardando os alimentos.&lt;br /&gt;Os secretários do bruxo, conforme a orientação recebida lhe perguntaram: "&lt;em&gt;A senhora não quer saber quem lhe enviou estas coisas&lt;/em&gt;"?&lt;br /&gt;A mulher, na simplicidade da fé, respondeu: "&lt;em&gt;Não, meu filho. Não é preciso. Quando Deus manda, até o diabo obedece&lt;/em&gt;"!&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:85%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;E é bem isso: &lt;strong&gt;Quando Deus manda, até o diabo obedece!&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:78%;"&gt;Y&lt;span style="font-size:100%;"&gt;Y&lt;/span&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Um final de semana abençoado!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-7272663664971004467?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/07/jesus-seja-louvado.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sl-dmeyL-bI/AAAAAAAAA3w/g2AUzBh2sxI/s72-c/louvor2_adoracao_jx8v6.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-7803157876221203813</guid><pubDate>Fri, 10 Jul 2009 22:56:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-10T19:58:51.858-03:00</atom:updated><title>A história da lagarta</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SlfHLU5Jj-I/AAAAAAAAA0s/Lw8G9Fu_3wk/s1600-h/md_07.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 100px; DISPLAY: block; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356969279181393890" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SlfHLU5Jj-I/AAAAAAAAA0s/Lw8G9Fu_3wk/s400/md_07.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Imagine uma lagarta.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Ela passa grande parte de sua vida no chão, observando os pássaros, indignada com seu destino e com sua forma.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Muitas vezes ela pensa:"&lt;em&gt;Sou a mais desprezível das criaturas, feia, repulsiva, condenada a rastejar pela terra&lt;/em&gt;."&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Um dia, entretanto, a Natureza pediu que fizesse um casulo.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;A lagarta se assustou e naquele instante pensou que estivessem construindo para ela seu túmulo... Já estava quase preparada para morrer... Indignada com a vida que ela teve, reclamava novamente com Deus."&lt;em&gt;Quando finalmente me acostumei com a terra, o Senhor me tirou o pouco que tenho&lt;/em&gt;."&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Desesperada, se trancou no casulo e aguardou o fim de sua vida.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Alguns dias depois, tornou-se uma das mais lindas borboletas... Nem ela percebeu quão linda se tornou.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Não reclame com Deus dos problemas que surgem em sua vida, louve e agradeça por cada dificuldade...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Não enchergamos a grandeza que existe por detrás do que Deus tem preparado para cada um de nós...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Vamos nos tornar borboletas.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SlfHLHdsMaI/AAAAAAAAA0k/xTo70WVpKl8/s1600-h/md_59.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 115px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356969275576562082" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SlfHLHdsMaI/AAAAAAAAA0k/xTo70WVpKl8/s400/md_59.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt; Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-7803157876221203813?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/07/historia-da-lagarta.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SlfHLU5Jj-I/AAAAAAAAA0s/Lw8G9Fu_3wk/s72-c/md_07.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-6797767852760189930</guid><pubDate>Fri, 03 Jul 2009 19:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-07-03T16:59:44.398-03:00</atom:updated><title>Vidro ou diamante?</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sk5iRTZ8mEI/AAAAAAAAAvc/G-r33BBv0bU/s1600-h/md_15.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 380px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354325056396499010" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sk5iRTZ8mEI/AAAAAAAAAvc/G-r33BBv0bU/s400/md_15.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Um homem estava caminhando e foi atravessar uma avenida.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;De repente um brilho na grama em que pisava chamou sua atenção. Deu uma olhada sem se abaixar e pensou "&lt;em&gt;Deve ser um caco de vidro&lt;/em&gt;" e foi embora.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Mais tarde outro homem percebeu o brilho, abaixou-se, pegou a pedra meio suja e viu que era talhada como um lindo diamante. Parecia mesmo um diamante enviando raios luminosos com as cores do arco-íris quando colocado ao sol. O homem pensou "&lt;em&gt;Puxa, será um diamante? Desse tamanho? Perdido aqui? Como veio parar aqui? Talvez eu devesse levar a um joalheiro pra ver ser é mesmo&lt;/em&gt;." Olhava e olhava e de repente disse a si mesmo “&lt;em&gt;Imagina só, se isso for um diamante, imagina...só pode ser um vidro talhado em forma de diamante que caiu de algum anel de bijuteria. Porque um cara como eu iria achar um diamante? O melhor que tenho a fazer é leva-la a um joalheiro e pedir uma avaliação&lt;/em&gt;." E colocou a pedra no bolso. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Tendo levado-a para avaliação mais tarde descobriu ser um verdadeiro diamante, de muitos quilates e com uma lapidação especial. Era uma pedra muito valiosa! Realmente especial e o homem ficou muito feliz...&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Eiii na nossa vida as vezes encontramos pessoas que são como esse diamante valioso.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Jesus é nosso diamante...&lt;/strong&gt;Quantas vezes nem damos a mínima pra esse tesouro precioso?&lt;br /&gt;E &lt;strong&gt;você vive como vidro ou você sabe que é um diamante?Não esqueça você é um diamante precioso, sim precioso aos olhos de Deus. Viva como tal.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;- desconheço o autor - &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Y&lt;/span&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-6797767852760189930?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/07/vidro-ou-diamante.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sk5iRTZ8mEI/AAAAAAAAAvc/G-r33BBv0bU/s72-c/md_15.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-317402738326090508</guid><pubDate>Fri, 26 Jun 2009 20:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-06-26T17:08:43.364-03:00</atom:updated><title>Como temperar o aço</title><description>&lt;div align="center"&gt;Fernando que teve uma juventude cheia de excessos, decidiu entregar sua alma a Deus. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Durante muitos anos, trabalhou com afinco, praticou a caridade, mas apesar de toda a sua dedicação nada parecia dar certo na sua vida; seus problemas e dívidas se acumulavam cada vez mais. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Uma bela tarde, um amigo que o visitava - e que se compadecia de sua situação difícil - comentou: "&lt;em&gt;É realmente muito estranho que, justamente depois que você resolveu se tornar um homem temente a Deus, sua vida começou a piorar. Eu não desejo enfraquecer sua fé, mas, apesar de toda sua crença no mundo espiritual, nada tem melhorado&lt;/em&gt;". &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Fernando não respondeu imediatamente. Ele já havia pensado nisso muitas vezes, sem entender o que acontecia em sua vida. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SkUpWh5PJ4I/AAAAAAAAAuE/WODOb5w4Kg4/s1600-h/gr_079.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 340px; DISPLAY: block; HEIGHT: 236px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351729199232001922" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SkUpWh5PJ4I/AAAAAAAAAuE/WODOb5w4Kg4/s400/gr_079.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;Mas um ferreiro do bairro um dia lhe disse: &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;"&lt;em&gt;Eu recebo nesta oficina o aço ainda não trabalhado e preciso transformá-lo em espada. Você sabe como é feito? Primeiro, eu aqueço a chapa de aço num calor superior a 50°, até que ela fique vermelha. Em seguida, sem qualquer piedade, eu pego o martelo mais pesado e aplico vários golpes até que a peça adquira a forma desejada. Logo ela é mergulhada num balde de água fria, e a oficina inteira se enche com o barulho do vapor, enquanto a peça estala e grita por causa da súbita mudança de temperatura. Tenho que repetir esse processo até conseguir a espada perfeita: uma vez apenas não é suficiente. Às vezes, o aço chega até minhas mãos e não consegue agüentar esse tratamento. O calor, as marteladas e a água fria termina por enchê-lo de rachaduras. E eu sei que jamais se transformará numa boa lâmina de espada. Então, eu simplesmente o coloco no monte de ferro-velho que você viu na entrada de minha ferraria&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Depois de ouvir as palavras do ferreiro, Fernando concluiu: &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;"&lt;em&gt;&lt;strong&gt;Sei que Deus está me colocando no fogo das aflições. Tenho aceito as marteladas que a vida me dá, e às vezes sinto-me tão frio e insensível como a água que faz sofrer o aço. Mas a única coisa que peço é que Deus, não desista até que eu consiga me tornar o que o Senhor espera de mim&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;".&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;Y &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;E nós, será que estamos sendo como o aço, sendo temperados, para nos tornarmos melhores e úteis??? Assim é a nossa vida. Somos temperados para melhorar, para crescer na misericórdia divina do nosso amado Deus. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:130%;"&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-317402738326090508?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/06/como-temperar-o-aco.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SkUpWh5PJ4I/AAAAAAAAAuE/WODOb5w4Kg4/s72-c/gr_079.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-6046768990968152294</guid><pubDate>Fri, 19 Jun 2009 20:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-06-19T17:54:20.088-03:00</atom:updated><title>Demonstração de fé</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sjv5iO4YQgI/AAAAAAAAAsQ/ILgTaimB5W8/s1600-h/Diamantes.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 257px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349143348938031618" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sjv5iO4YQgI/AAAAAAAAAsQ/ILgTaimB5W8/s400/Diamantes.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Vamos até a montanha onde Deus mora&lt;/em&gt;? Comentou um cavaleiro com seu amigo. &lt;em&gt;Quero provar que ele só sabe pedir e nada faz para aliviar o nosso fardo. Pois vou para demonstrar minha fé&lt;/em&gt; - disse o outro.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;Chegaram os dois à noite no alto do monte e escutaram uma voz na escuridão: "&lt;em&gt;Encham seus cavalos com as pedras do chão!&lt;/em&gt;"&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Viu &lt;/em&gt;- disse o primeiro cavaleiro - &lt;em&gt;depois de tanto subir ele ainda nos faz carregar mais peso&lt;/em&gt;. &lt;em&gt;Jamais obedecerei&lt;/em&gt;. O segundo cavaleiro, homem de fé, fez o que a voz dizia. Quando terminaram de descer o monte a aurora chegou e os primeiros raios de sol iluminaram as pedras que o cavaleiro piedoso havia trazido. &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Eram diamantes puríssimos.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;As decisões de Deus são misteriosas, mas estão sempre a favor daqueles que o amam.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;Há momentos em nossas vidas em que realmente fica difícil enxergar desta forma, pois o fardo se torna tão pesado que parece impossível achar a saída.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;É inacreditável as coisas que acontecem quando deixamos de lado o medo, a impaciência e passamos a cultivar a Fé e ouvir a voz de Deus.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Y&lt;/span&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-6046768990968152294?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/06/demonstracao-de-fe.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/Sjv5iO4YQgI/AAAAAAAAAsQ/ILgTaimB5W8/s72-c/Diamantes.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-8488340062864277040</guid><pubDate>Fri, 12 Jun 2009 19:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-06-12T16:46:23.143-03:00</atom:updated><title>Seja como o lápis</title><description>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SjKuB0-Ym7I/AAAAAAAAArQ/p2NFs4skHRw/s1600-h/lapis.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346527054065605554" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SjKuB0-Ym7I/AAAAAAAAArQ/p2NFs4skHRw/s400/lapis.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;O menino olhava a avó escrevendo uma carta. A certa altura perguntou:&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Você está escrevendo uma história que aconteceu conosco? E, por acaso, é uma história sobre mim? &lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;A avó parou a carta, sorriu, e comentou com o neto: &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Estou escrevendo sobre você, é verdade. Entretanto, mais importante do que as palavras é o lápis que estou usando. Gostaria que você fosse como ele, quando crescesse. &lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;O menino olhou para o lápis, intrigado, e não viu nada de especial.E disse:&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;Mas ele é igual a todos os lápis que vi em minha vida! &lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;No entanto&lt;/em&gt; - a avó respondeu – &lt;em&gt;tudo depende do modo como você olha as coisas. Cinco qualidades nele que, se você conseguir mantê-las, será sempre uma pessoa em paz com o mundo.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Primeira qualidade:&lt;/strong&gt; você pode fazer grandes coisas, mas não deve esquecer nunca que existe uma mão que guia seus passos. Essa Mão nós chamamos de &lt;strong&gt;Deus&lt;/strong&gt;, e Ele &lt;strong&gt;deve sempre conduzí-lo em direção à Sua vontade. &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Segunda qualidade:&lt;/strong&gt; de vez em quando eu preciso parar o que estou escrevendo, e usar o apontador. Isso faz com que o lápis sofra um pouco, mas no final, ele está mais afiado. Portanto, &lt;strong&gt;saiba suportar algumas dores, porque elas o farão ser uma pessoa melhor.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Terceira qualidade:&lt;/strong&gt; o lápis sempre permite que usemos uma borracha para apagar aquilo que estava errado. Entenda que &lt;strong&gt;corrigir uma coisa que fizemos não é necessariamente algo mau, mas algo importante para nos manter no caminho da justiça.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Quarta qualidade:&lt;/strong&gt; o que realmente importa no lápis não é a madeira ou sua forma exterior, mas a grafite que está dentro. Portanto, &lt;strong&gt;sempre cuide daquilo que acontece dentro de você.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;Finalmente, a &lt;strong&gt;quinta qualidade&lt;/strong&gt; do lápis: ele sempre deixa uma marca. Da mesma maneira, saiba que &lt;strong&gt;tudo que você fizer na vida, irá deixar traços, e procure ser consciente de cada ação. &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;Se seguirmos os ensinamentos de Jesus, &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;e deixá-lo cuidar do "&lt;em&gt;Lápis&lt;/em&gt;" que somos, &lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;com certeza, a solidão e o vazio,&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;não terão espaço em nossas vidas.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;"&gt;;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Que você possa ser como o lápis!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:webdings;font-size:180%;"&gt;Y&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-8488340062864277040?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/06/seja-como-o-lapis.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SjKuB0-Ym7I/AAAAAAAAArQ/p2NFs4skHRw/s72-c/lapis.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-7393418042837131615.post-5716433453479241924</guid><pubDate>Sat, 06 Jun 2009 20:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-06-06T17:54:58.636-03:00</atom:updated><title>O piloto certo</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SirUfxbydBI/AAAAAAAAAqg/GHA_WJUCT1I/s1600-h/aviao.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 315px; DISPLAY: block; HEIGHT: 251px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344317550139438098" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SirUfxbydBI/AAAAAAAAAqg/GHA_WJUCT1I/s400/aviao.jpg" /&gt;&lt;/a&gt; Uma grande confusão se estabeleceu em uma linha aérea por ocasião da decolagem de uma de suas aeronaves.&lt;br /&gt;Os passageiros tiveram de esperar por vários minutos pela confirmação de seu vôo. A aeronave não se movia do portão de embarque e havia uma grande discussão entre a tripulação. Finalmente um assistente de vôo fez uma declaração: "&lt;em&gt;Parece haver alguma confusão em relação ao destino do vôo. Se você vai para Omaha, por favor, permaneça acomodado. Se vai para Dallas, por favor, deixe o avião neste momento&lt;/em&gt;".&lt;br /&gt;De repente a porta da cabine do piloto foi aberta e o piloto, colocando seu casaco e tirando seu chapéu, disse aos passageiros:"&lt;em&gt;Desculpe, gente ... eu entrei no avião errado&lt;/em&gt;."&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;***&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;A nossa ilustração, uma anedota bem humorada, nos mostra uma grande realidade: &lt;strong&gt;muitas vezes a nossa vida encontra-se em grande confusão porque embarcamos na aeronave de nossos sonhos, almejando chegar o mais rápido possível no aeroporto de nossas conquistas, mas esta está entregue ao piloto errado. É claro que, desta forma, não iremos para lugar algum e as decepções, caso o comandante de nossas vidas não seja trocado, serão muito grandes. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Para alcançarmos as mansões celestiais e desfrutar de uma vida eterna de paz e felicidade, precisamos estar com os bilhetes adequados ao vôo: verdade, sinceridade, vida de acordo com os ensinos da Palavra de Deus, esperança, fé e amor ao próximo. De posse desses bilhetes, devemos apresentá-los ao nosso comandante Jesus Cristo, que nos conduzirá em paz e alegria até o nosso destino. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;***&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Bom Mestre, que hei de fazer &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;para herdar a vida eterna?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Marcos 10:17&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;***&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;Se você pretende herdar a vida eterna, &lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;abra o coração para o Senhor e deixe que Ele seja o piloto de sua vida. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;Desta forma, você viajará seguro e não haverá nenhum engano.&lt;br /&gt;- Pr. Paulo Roberto Barbosa -&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:180%;"&gt;***&lt;br /&gt;Bom final de semana!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7393418042837131615-5716433453479241924?l=mensagensdoanjinho.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://mensagensdoanjinho.blogspot.com/2009/06/o-piloto-certo.html</link><author>noreply@blogger.com (Anjinho de Deus)</author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_BohdEZnyhUo/SirUfxbydBI/AAAAAAAAAqg/GHA_WJUCT1I/s72-c/aviao.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>4</thr:total></item></channel></rss>